การใช้ much, many, a lot of, lots of

much, many, a lot of, lots of ทั้งหมดนี้มีความหมายว่าจำนวนมาก/เยอะ/มีปริมาณมาก แต่มีวิธีการใช้ที่ต่างกัน สามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้ much และ many : เรามักจะใช้ much และ many ในประโยคที่มีความหมายในเชิงลบหรือประโยคปฏิเสธ และประโยคคำถาม  much =

การใช้ There is, There are

There is / There are แปลว่า มี ทั้งสองมีความหมายเหมือนกันแต่มีวิธีการนำไปใช้ต่างกัน ดังนี้ There is เขียนแบบย่อว่า There’s แปลว่า มี ใช้กับคำนามนับได้ที่เป็นเอกพจน์ (Singular) และนามนับไม่ได้ [ There is + นามนับได้เอกพจน์/นามนับไม่ได้ ] There

การใช้ This, That, These, Those

This, That / These, Those เป็นศัพท์ที่ใช้ในการบอกตำแหน่งใกล้-ไกลของสิ่งของต่างๆ แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่เป็นเอกพจน์ (Singular) กับกลุ่มที่เป็นพหูพจน์ (Plural) ดังนี้ กลุ่มที่เป็นเอกพจน์ (Singular) คือ This และ That  [this/that ⇒ เอกพจน์] This แปลว่า นี่

Possessive Forms [3-จบ] – Possessive Adjectives VS Possessive Pronouns

Possessive Adjectives VS Possessive Pronouns Possessive Adjectives คือคำคุณศัพท์ที่ใช้ในการแสดงความเป็นเจ้าของ ต้องใช้คู่คำนาม (ขยายคำนาม) เสมอ ไม่สามารถใช้อย่างโดดเดี่ยวได้ และต้องวางอยู่หน้าคำนามที่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของเสมอ ได้แก่ my (ของฉัน), your (ของคุณ→คนเดียว), her (ของเธอ), his (ของเขา), its (ของมัน), our (ของพวกเรา), your

Possessive Forms [1] – Possessive Nouns, Possessive Adjectives, Possessive Pronouns

Possessive เป็นคำคุณศัพท์ (adjective) หมายถึง การอยู่ในครอบครอง, ซึ่งเป็นเจ้าของ Possessive Forms ก็คือ รูปของการแสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งแบ่งออกเป็นประเภทต่างๆได้ดังนี้ Possessive Nouns หรือ Possessive Forms of Nouns คือ การทำคำนามให้อยู่ในรูปของการแสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งสามารถทำได้ 2 วิธี ได้แก่ การใช้

บุรุษสรรพนาม (Personal Pronouns)

บุรุษสรรพนามหรือ Personal Pronouns คืออะไร? Personal Pronouns คือ สรรพนามที่ใช้แทนบุคคล แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ สรรพนามบุรุษที่ 1 (The first person) คือ สรรพนามที่ใช้แทนผู้พูดหรือตัวเรา ได้แก่ I (ฉัน, ข้าพเจ้า), We (พวกเรา→หลายคน)

1 2